Genowefa Surma

Genowefa Surma, z domu Majsterek, była polską językoznawczynią i profesorem Uniwersytetu Gdańskiego. Urodziła się w Gorzałkowie koło Opoczna. Kształciła się w Opocznie, gdzie uczęszczała do Szkoły Podstawowej nr 2 i Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego. Ukończyła Studium Nauczycielskie w Radomiu, a następnie pracowała jako nauczycielka szkół podstawowych i średnich w Opocznie, Malborku, Ornecie i Debrznie.

Studia polonistyczne ukończyła w 1978 roku w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku. Doktorat uzyskała w 1982 roku na Uniwersytecie Gdańskim na podstawie pracy o toponimii powiatu bytowskiego. W 1992 roku habilitowała się na tej uczelni rozprawą „Nazwy osobowe w Opoczyńskiem”, a od 1994 roku była profesorem nadzwyczajnym. Zajmowała się onomastyką, w tym nazwami własnymi w folklorze opoczyńskim i okolicach Debrzna, oraz metodyką nauczania onomastyki i dialektologii. Opracowała podręcznik „Poznajemy polską mowę”. Zmarła w Gdańsku i została pochowana na cmentarzu Srebrzysko.

Na podstawie artykułu „Genowefa Surma” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.